Het laatste jaar is ingegaan van de Klassieke Academie.

Minder strakke lessen en meer thuis aan het werk. Uitwerken van eigen thema’s en ideeen. Het bevalt me goed die grotere afstand met meer ruimte voor ‘mijn wereld’.

Schilderen van zaken gaat eigenlijk niet over wat je letterlijk schildert. Het gaat vooral over het figuurlijke en de persoon zelf die het schildert. Het is een nogal ambigue, ruim interpreteerbare en tegelijk intieme manier van communiceren.

Complexka-og-13-1, maar juist ook heel interessant!

 

 

De foto is van Lennaert Koorman (van the Fine Art Collective), die tijdens de vakantieperiode een goede workshop glaceren gaf.


De expoweek tijdens de Greetsieler Woche zit er op. Negen mensen heb ik daar geportretteerd binnen 1 uur. Een uitdaging en deze werd goed ontvangen. Het was beter dan televisie merkte een bezoeker op. Gelukkig had ik weinig hinder van de mensen die meekeken en ga ik op in het schilderproces. Daarbij een goede ervaring in puur portretschilderen. Richten op vorm, tonaliteit en warm en koud met name. Ik kijk er tevreden op terug. Mensen schilderen is wel mijn ding, maar puur portretten schilderen niet.

Hierbij het resultaat:
Greetsiel9


13615005_147121552358601_2198404968250149575_n13502866_742844905855651_7542252791069632752_o 13516742_746010678872407_4407688340976528201_nDe Greetsieler Woche is een succes! Hartelijke mensen en geinteresseerd publiek in je werk. Hierbij een impressie van de opening, uitgelicht zelfportret en aan het werk als portretschilder. Binnen een uur iemand neerzetten, met gelukkig enthousiast publiek dat meekijkt. Ik zie mijzelf niet als puur ‘portretist’. Het is zeker een leerzame ervaring. Voorbeelden van de portretten volgen later.